W komentarzu do
Ziniolowego podsumowania roku 2010, wyraziłem swoje zdziwienie nad
środowiskowymi zachwytami wobec komiksu "Sprane dżinsy i sztama" ojca i syna Płócienników.
Entuzjastyczne recenzje opublikowano w prasie (
Przekrój czy Machina) oraz w internecie -
Polter,
Ziniol,
Kultura Liberalna.
Generalnie w większości z nich odczuwalny jest ton, że mamy do czynienia z dziełem, obok którego nie wolno przejść obojętnie.
Świetnie opowiedzianą historią o chłopakach "szalejących" w latach osiemdziesiątych, narysowaną krechą specjalnie do niej skrojoną.
Z perspektywy nałogowego pochłaniacza mogę napisać, że jest to przeciętny komiks.
Ot zwykła biografia, przeciętnego nastolatka, z przygodami jakich wiele, rysowanymi dla znajomych w zeszycie od matematyki.
Zaraz, zaraz... przecież o tym również jest w przytaczanych recenzjach ;)
Dlaczego więc nie dołączam się do grona klakierów?
Ponieważ do oceniania (recenzowania) czegokolwiek potrzebna jest perspektywa, a dokładniej punkt odniesienia.
Tym punktem, w tym konkretnym przypadku jest rysunkowa autobiografia Zygmunta Similaka, która przeszła prawie bez echa.
Część pierwsza "Opowieści okupacyjne" wydana została w 2009 roku,
kontynuacja "W cieniu gwiazdy" to jeszcze grudniowa świeżynka.
Na zrecenzowanie pierwszej części zdecydowała się
Gildia oraz
Kolorowe Zeszyty (internet), a także łódzka
Gazeta Wyborcza (obydwie części).
Parafrazując w skrócie recenzję "Spranych..." z Poltera - komiks pokazuje jak wyglądało zwyczajne życie w czasie wojny i w początkach PRLu, bohaterami są mały Zygi i jego kumple, starający się normalnie (jak na dzieciaki przystało) funkcjonować w tych trudnych czasach, dodatkowo atutem jest jego "łódzkość".
Tak jak w poprzednim przypadku, stwierdzam że to zwykłe, komiksowe przeciętniactwo.
Dlaczego taki rozdźwięk w środowiskowej ocenie dwóch podobnych pozycji?
Mam dwie hipotezy.
Po pierwsze wiek recenzentów i czas snutej historii.
Nie chce mi się specjalnie googlać wieku recenzentów, ale podejrzewam że rodzili się gdzieś w latach 70-80, czyli załapują się na tzw. nostalgię za dzieciństwem i wszystkim co z tym związane (Syrenki, Kasprzaki, saturatory, tapiry, leginsy i ostre makijaże, tanie wina oraz rock który nie umarł), stąd być może te wszystkie ochy i achy nad historią Typuci & Co.
Drugie przypuszczenie jest bardziej bolesne, a nakierowała mnie na nie Olga Wróbel
wczorajszą wypowiedzią dla Kolorowych Zeszytów, którą pozwolę sobie zacytować:
W nurcie krytyki, podobało mi się to, co napisał Karol Konwerski, chyba na facebooku (jeżeli się mylę i przypisuję tę myśl niewłaściwemu autorowi, przepraszam) o środowiskowym samozachwycie i chwaleniu z automatu wszystkiego, co się tylko da z dwóch przyczyn: albo ku chwale polskiego komiksu albo według mechanizmu "lubię go/ją, pijemy razem na festiwalu, nie mogę powiedzieć, że to kiepskie, bo będzie mu/jej przykro".Zastanawiam się jakby wyglądała recenzja "Spranych dżinsów" w "karkołomnym, lecz po prawdzie bardzo trafnym" ;) porównaniu do kwaziautobiograficznych "
Na szybko spisane" Śledzia.
Ciekawe dlaczego wychwalany komiks nie załapał się do pięćdziesiątki albumów typowanych w kuriozalnym
Komiks Roku?
Więcej obiektywizmu Drodzy Państwo!
W pierwszą sobotę stycznia, miałem przyjemność bawić gości (jako maszek) oraz siebie (w ramach delegacji) na weselu koleżanki z pracy.
Goście weselni jak zwykle bardzo uradowali się z wizyty przebierańców (były jeszcze dwie dziewczyny).
Wyjeżdżając w pośpiechu z rodzinnego domu, zwinąłem rodzicielce odpowiednie akcesoria, czyli staromodne kolcze (jak mawia Otusiunio), które zrobiły absolutną furorę (chyba zacznę je nosić na co dzień), łososiową (jest taki kolor?) apaszkę do przewiązania opasłego brzuszyska oraz wyszczuplającą, czarną sukienkę z naszywanymi kwiatami.
Przepraszam mamo!!!
Biorąc ją nawet nie podejrzewałem, że jest to Twoja najlepsza kreacja ;)))
Szczerze mówiąc, myślałem o niej zupełnie co innego ;D
Dzieło wieńczą okulary (jedne z wielu w kolekcji) oraz stara, sfatygowana peruka.
Pozostając w queerowej tematyce, dorzucam bajkę na dobranoc, podejrzaną dosłownie przed paroma minutami na podglądanym blogu.
Goodnight darlings ;)))
